Mei & Juni | LIJN

UITNODGINGSKAART

Zondag 28 april openen we de expositie LIJN.

Kunstenaars:

Sachiyo Kaneko (Japan – Madrid) | Moderne Kalligrafie Kunst

Julia Gubitz (Duitsland – Salzwedel) | Ruimtelijke tekeningen en objecten

Loek Hambeukers (Nederland – Beers) | Bronzen objecten

Sacha Brienesse (Nederland – Weesp – Zutphen) | Glasobjecten met kleine gravures


Reserveer alvast zondag 28 april, tussen 13-17 uur bent u van harte welkom. De kunstenaars zijn alle vier aanwezig, voor sommige een hele trip, extra speciaal. We zijn hen dankbaar. Zin in een fijne middag met mooie ontmoetingen? Wees welkom. Verbreed je blik en geniet.


SACHIYO KANEKO

Japan – Based in Madrid Spain.

SACHIYO KANEKO

Learning past, Creating future: Creating contemporary art based on Japanese calligraphy
Sachiyo Kaneko is a ‘Poet of the Magic of Ink’

Sachiyo begon met SHO, Japanse / Chinese kalligrafie, toen ze 7 jaar oud was. Studeerde uiteindelijk af aan de Tsuda Universiteit van Tokio in Japan, studie International & Cultural Studies. Ze bleef zich verdiepen in SHO,  ondertussen ziet ze het als haar levenswerk. Sachiyo heeft 28 landen bezocht over 4 continenten. Ze laat graag alle culturen kennismaken met de kalligrafie.

De combinatie van haar studie, het wereldwijd observeren en de verdieping in de Oosterse traditionele  kunst geven haar werk een originele twist, het reflecteert haar kijk op de wereld.

Sachiyo meent dat het creëren van kunst een vorm van meditatie moet zijn. Haar kunst is de weerspiegeling van haar gedachten, het onderbewustzijn dat totaal vrij is van ego.

Ze kijkt kritisch naar de wetenschap. Anders gezegd; Sachiyo heeft eerbied voor het universum. Ze gelooft niet in het idee dat de mens alles kan beheersen of controle heeft.

Kunnen we echt alles beheersen? ‘Ik heb niet eens de totale controle over mijn eigen lichaam en geest. Ik voel vaak dat ik enkel en alleen maar een kleine cel ben van het universum’.  

Op de vraag ‘Wat bereik je met kunst?’ Zegt ze: ‘Op z’n minst dat je mensen een ruimte en tijd geeft om even te ontsnappen aan hun dagelijks leven’.

De basis van Japanse kunst is; eenvoud. De belangrijkste factor is het weglaten. Het is een tuin van de menselijke gedachten. De kunst ziet er eenvoudig uit maar het maakproces is alles behalve eenvoudig. Sachiyo gebruikt natuurlijke materialen. Ze moet rekening houden met de atmosfeer. Werken met Japanse inkt en verf vergt veel ervaring.

‘Ik hoop dat ik met mijn kunst mensen op een positieve manier kan raken.’



JULIA GUBITZ

Het werk op papier van Julia Gubitz is een ruimtelijk lijnenspel.  De lijn creëert de illusie van een object, een plattegrond, een gevel, een volledige kamerinrichting, om je blik vervolgens grondig te verwarren. Niets klopt hier meer. De perspectieven veranderen voortdurend.

Net als kinderen gebruikt ze het betekenisperspectief: wat belangrijk is, is groot. Om een ​​overzicht te geven, het vogelperspectief en bij voorkeur ook het parallelle perspectief, dat alles aan de oppervlakte zet, zoals het geval was met Egyptische reliëfs. Uiteraard beheerst en gebruikt ze het centrale en twee-punt perspectief, om nog maar te zwijgen van de “transparences”.

Details verdwijnen, oppervlakken worden transparant, structuren en patronen gaan een eigen leven leiden, bekende elementen van de ruimtelijke illusie worden op hun kop gezet.



LOEK HAMBEUKERS

Artefacten

Ik zou mijn beelden het liefst willen omschrijven als artefacten. Opgegraven voorwerpen uit een onbestemde voorbije tijd, waarvan functie en betekenis amper nog te duiden zijn . . . Het proces van het maken van bronzen beelden en vormen versterkt dit gevoel. In de gietmal bevindt zich het beeld in de vorm van een lege ruimte – de verloren was. Deze ruimte vult zich met vloeibaar brons tot in de kleinste openingen en spleten. Nadat de mal is afgekoeld en voorzichtig opengekapt, komen de veelbelovende trekken van het bronzen beeld tevoorschijn. De kalk die de details nog vaag bedekt houdt, herinnert aan een opgraving in het veld . . . . . .

…tijd bleekt de kleur en breekt de vorm

en begroeit ze met kleine organismen

zodat we uiteindelijk niet meer weten

of het de kleur, de vorm

of de organismen zijn

die ons hart herkent . . .


SACHA BRIENESSE

“Als een mensenmassa beweegt lijkt dat erg op de beweging van water, wat weer lijkt op de manier waarop bomen en planten groeien. Dat is een structuur die door al het leven, zelfs door al het materiaal wordt gedeeld. Zelfs de bliksem lijkt met zijn vertakkingen op den boom” (Giuseppe Penone, NRC 8-6-16)


Dit citaat hangt in mijn atelier en het beschrijft precies wat ik herken in mijn tekeningen en glasobjecten.
Ik raak geïnspireerd door de natuur, vind daarin structuren die ik in mijn tekeningen gebruik.

Ik denk dat ik iets unieks heb gemaakt en vervolgens herken ik de tekening in iets anders. Het is het bewijs dat ik verbonden ben met alles om mij heen, dat ik die structuur ben, die gedeeld wordt door al het leven. Die structuur zit opgeslagen in mijn onbewuste brein. En als ik werk, graveer of teken, komt die structuur terug in mijn bewustzijn.